Shoe-Aholic

Als ik de laatste tijd ergens graag mijn geld aan uitgeef zijn het nieuwe schoenen. Ik kan het niet helpen. Bij een rondje door de stad is het onmogelijk niet iedere straat een schoenenwinkel te bezoeken om te kijken wat voor moois er nu weer te koop is. Er is iets onbeschrijfelijk aantrekkelijks aan een stuk gevormd leer op een hak. Mij heeft het in elk geval te pakken. En dat is misschien niet heel goed…

… Want ook mijn bankrekening heeft het geweten. De meeste schoenen haal ik bij de Invito of Manfield vandaan, waar ze nog wel voor een redelijke prijs verkrijgbaar zijn. Totdat je even naar Den Haag gaat en met drie paar nieuwe schoenen thuiskomt. Wat? Drie paar? Ja, maar ik had ze nodig.

Waar ik eerst altijd rustig schoenen kocht onder het mom van ‘zo veel heb ik er nog niet, maar acht paar schoenen of zo. De gemiddelde vrouw heeft er zo veel meer’, kan ik die reden de laatste tijd niet meer gebruiken. Een uitgebreide opruimbeurt in mijn kamer leerde mij dat ik namelijk niet acht, maar drieëntwintig paar schoenen heb. Waar ze opeens allemaal vandaag komen, ik weet het zelf ook niet, maar de stapels schoenendozen die zich op de vloer van mijn slaapkamer genesteld hebben zijn moeilijk te negeren.

De nieuwe reden die ik momenteel vaak gebruiken voor het aanschaffen van nieuw schoeisel is dat het voor mijn stage is. Want ja, ik ben nu stagiaire bij een bedrijf dat zich richt op mode, dus ik kan daar moeilijk op mijn All Stars rondlopen toch? Hup, weer nieuwe hakken erbij. Niet dat ik die al vaak aan heb gehad, want in de twee weken dat ik op mijn stage was heb ik misschien maar drie dagen op hakken gelopen. Oeps.

shoes

Een schoenenverslaving, is dat misschien wat het is? Ik denk het niet, want soms kan ik het ook weerstaan. Een paar weken terug zag ik bij Claudia Sträter de mooiste laarzen ooit. Zulke mooie laarzen had ik nog nooit gezien (nadat ik twee weken daarvoor nog ergens anders de allermooiste laarzen ooit van dat moment had gekocht). Ik moest ze hebben. Er was nog maar één paar. In mijn maat.

Ik heb er een eeuwigheid met de mooie suède, rode laars in mijn hangen gestaan. De verkoopster keek mij doordringend aan en bleef herhalen dat het het allerlaatste paar was. Ik stond te kwijlen en te staren. Mijn hersenen zaten te kraken om snel mogelijk uit te rekenen hoeveel geld ik nog over zou hebben als ik ze zou kopen. En daarna… heb ik ze teruggelegd. Hoe ik het voor elkaar heb gekregen weet ik niet, maar de mooiste laarzen ooit (van die dag) zijn nu vast van een trotse bezitster die verstandig genoeg was ze mee te nemen.

De reden voor het terugleggen van die geweldig mooie schoenen was voor mij vooral dat ik al genoeg schoenen heb. Drieëntwintig paar. Waarvoor heb ik het in vredesnaam nodig? De meeste dagen loop ik toch op mijn platte leren schoenen rond (die ik natuurlijk in twee kleuren heb, aangezien ik niet kon kiezen).

Geen schoenen meer voor mij dus. Behalve dan nog goede platte laarsjes die ook leuk onder een rok staan (al meerdere zoektochten naar gedaan, met als resultaten vier paar laarsjes met hak). En die mooie roze uit de zomercollectie van de Manfield dan nog. En daarna hou ik op. Echt waar. Tot de volgende collectie in de winkels ligt dan.

Zijn jullie ook zo dol op schoenen?

Xx Sarah

Dit artikel schreef ik voor Modeagenda.nl 

Bron afbeelding.

Advertenties

3 gedachtes over “Shoe-Aholic

    • saarenzo zegt:

      Ohhh, ja ze waren zo mooi! Stiekem heb ik toch een beetje spijt dat ik ze niet gekocht heb, haha. Ik heb even naar een plaatje van de laarzen gezocht, maar kan er helaas geen vinden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s