REIS DOOR JAPAN #4 – AIKIDO IN JAPAN: DE DOJO

P1130241

Door Nienke – Toen ik begon te schrijven met dit artikel dacht ik “oh, dat past vast wel allemaal in één artikel…” Het paste ook in één artikel, alleen werd dat een heeeeeel lang artikel. Aangezien ik ook de tijd wilde nemen om de sfeer en de regels van zo’n dojo te beschrijven maar ook uitgebreid wilde schrijven over de training zelf, heb ik het in twee delen gesplitst. Over de training zelf de volgende keer dus meer. 

Als ik aan een dojo dacht, dacht ik aan een mooi, groot Japans gebouw. Eentje die je in oude Aziatische films ziet met houten planken dat zachtjes kraakt onder je gewicht wanneer je die verplaatst, met papieren schuifdeuren die open staan om de frisse lucht binnen te laten tijdens de training, rijen naamplaatjes aan de muur waar alle namen van de leerlingen op staan zowel jong en oud. Misschien een kleine zentuin waar je kan ontspannen na een zware training. Uh nee, het komt niet eens in de buurt. Voor iedereen die hetzelfde idee had, ik breng je nu de harde waarheid.

SAM_0130

De werkelijkheid (één van de dojo’s waar we het meest trainden). 

In de eerste week hebben we in verschillende dojo’s getraind, waarvan die op de foto het meest. Een andere zat verstopt op een tweede verdieping in een betonnen gebouw waarvan ik had gezworen dat ze er kantoren of opslagruimtes in hadden. Bij de derde dojo moesten we eerst door een heel mooi park en ja, mijn hoop begon weer te stijgen. Kon dit de dojo zijn die ik al die jaren in mijn hoofd had? We stopten bij een heel mooi gebouw… het bleek een tempel te zijn. Ik had het kunnen zien aan komen, er stond namelijk een gigantische torii vlakbij en we waren er nota bene onderdoor gefietst. En waar een torii is, is vaak een tempel. De dojo bleek in de buurt te zijn en… het leek soort van op de dojo die ik altijd in mijn hoofd heb gehad. Alleen dan een heel stuk kleiner, ouder. Het was van hout en het had schuifdeuren, ook van hout. Dus hoera! Een dojo die soort van aan mijn verwachtingen voldeed, haha. De binnenkant was erg mooi trouwens en we deelde de helft van de dojo met een kinder kendo klas (in mijn volgende artikel daar meer over). De vierde zag er ongeveer uit als de derde dojo, alleen nog een stuk kleiner.

Voor de teleurgestelde mensen onder ons, geen zorgen, de binnenkant zag er mooier uit (bij elke dojo). Over één ding had ik wel 100% gelijk en dat waren… de naamplaatjes aan de muur! Serieus, er hing, aan één of twee kanten van de dojo, drie rijen met naamplaatjes van leerlingen. Allemaal op graad. Misschien dat je nu denkt, wat is daar nou bijzonder aan? Eerlijk gezegd, voor iemand die altijd al iets heeft gehad met Japan, de cultuur en de vechtsporten (aikido, kendo etc.), heb ik altijd graag zelf zo iets willen hebben met mijn naam erop. Hoe gaaf zou dat zijn?! Kom je binnen om te trainen, je werpt even een blik door de dojo en dan valt je oog heel even op dat naamplaatje met jouw naam erop… Ja, het is jammer dat we in Nederland geen officiële dojo hebben maar een gymzaal dat we huren van een school via de gemeente…. Maar hey, een mens moet wat te dromen hebben toch? En wie weet, misschien in de verre toekomst… 😛

P1130241

In ieder geval, wat heerlijk was in de Japanse dojo was dat de matten om op te trainen er al lagen. In Nederland moeten we voor en na de training matten leggen en opruimen. Niet dat het zo erg is, het is namelijk een goeie gelegenheid om even rustig bij te kletsen met iedereen en om een beetje in de stemming te komen. Maar toch, geen matten leggen… heerlijk.

Het nadeel van de Japanse matten is alleen dat ze een heel stuk harder en dunner zijn dan die wij hebben, dus na dag twee trainen waren mijn knieën mooi blauw en beurs en heb ik, samen met een paar anderen, kniebeschermers gekocht bij de 100 yen shop (over deze winkel later meer). Het klinkt slap, ik weet het. Je zit op een vechtsport en dan neem je kniebeschermers… Geloof me, als ik die niet had gehad, had ik de week trainen niet volgehouden en had ik de rest van mijn vakantie waarschijnlijk met beurse/blauwe knieën gelopen.

Goed, op naar de regels van een dojo. Ik ga hier alleen even in op de regels voor en na de training. Het klinkt misschien een beetje stijf, maar de regels horen nou eenmaal bij de eeuwenoude tradities en, ook al zullen de Japanners het nooit recht in je gezicht zeggen, het wordt niet gewaardeerd als je hier laks mee omgaat. Voor de geïnteresseerden heb ik een “lijstje” gemaakt van belangrijke regels.

Voor de training: Schoenen gaan uit bij het betreden van een dojo (sokken mag je aanhouden). Bij elke dojo heb je vaak een soort kast met planken (duh) of kleine vakken, daar zet je je schoenen in. Ga nooit, maar dan ook nooit, met je schoenen op de planken van de dojo zelf. Zelfs niet als je alleen komt kijken. Nadat je je schoenen hebt uitgegaan en je officieel de dojo betreedt, begroet je de aanwezigen op de matten. Met deze begroeting laat je je dankbaarheid tonen dat je er mag zijn. Hier zit alleen een volgorde aan: eerst groet je ö-sensei (dit is de hoge leraar van de sport en in elke dojo staat een foto). Dan groet je de aanwezigen. Daarna mag je je omkleden.

Over het omkleden zelf zal ik niks zeggen, dat spreekt voor zich. Wel wil ik even wat kwijt over het betreden van de kleedkamer. Voordat je de deur open gooit en naar binnen loopt, klop je op de deur. Als je niks hoort kan je naar binnen, vaak is er dan niemand aanwezig. Als er wel iemand aanwezig is, hoor je vaak een bescheiden antwoord, wat het teken is dat je ook binnen mag komen. Eenmaal binnen begroet je iedereen die er is. Mocht er niemand zijn, dan is het aan jou de taak om gehoor te geven als er iemand klopt. Na het omkleden, groet je vaak nog even voordat je daadwerkelijk de matten op gaat.

Na de training wordt er schoongemaakt. Het schoonmaken van de matten heeft zijn eigen regels en rituelen en gaat als volgt:

Allereerst worden de matten geveegd. De enthousiastelingen die de bezems hebben bemachtigd vegen ieder een rij matten. Eentje begint met vegen en de anderen volgen. Pas op, haal nooit degene naast jou in! Als je de tweede bent, blijf je schuin achter de eerste vegen bij je eigen rij. De derde blijft achter de tweede vegen etc. Het klinkt ingewikkeld maar het is makkelijker dan ik beschrijf 😛P1130754

Al het vuiligheid dat van het vegen is afgekomen wordt dit met stoffer en blik bij de laatste rij matten opgeveegd. Terwijl de anderen vegen, wordt er een emmer gepakt en doekjes nat gemaakt. De doekjes worden uitgewrongen en uitgedeeld. Wees opdringerig en hou je handen dichtbij de emmer, alsof je schoonmaken van de matten een geweldig klusje vind. Je zult al snel een vochtig doekje aangereikt krijgen en je wordt ervoor bedankt. Als je eenmaal een doekje heb, ga je dweilen achter de eerste veger aan. Je neemt dus één rij. Mocht je nummer twee, drie etc. zijn, ook met je doekje haal je degene schuin voor je niet in.

Is je rij schoon, dan breng je je doekje terug naar de emmer. Let er wel op dat je dat doekje niet gewoon in de emmer kwakt. Je geeft het aan de persoon(en) die de doekjes hadden uitgedeeld. Zij zullen je nogmaals bedanken en spoelen het doekje om. Mocht je niet de eerste zijn, wees dan niet opdringerig. Hier wacht je rustig terwijl je je doekje aanbied tot het van je wordt aangenomen.

Als er mensen bezig zijn met dweilen en alle rijen zijn bezet, dan begin tegenover degene die al bezig is en werk je naar degene toe. Ben je bij elkaar gekomen, dan bedank je elkaar. Mocht je trouwens niet aan de beurt zijn gekomen voor zowel het vegen als het dweilen, dan ga je tegen de muur staan of op een andere plek waar je niet in de weg staat. Ga je niet omkleden! Dat is onbeleefd. Het is namelijk de bedoeling dat je ervan baalt dat je niet hebt kunnen helpen schoonmaken. Ga niet overdreven sip staan kijken of zo, dat is niet de bedoeling. Maar laat subtiel merken dat je liever had meegeholpen dan te staan niks doen. Nadat je je hebt omgekleed, groet je af. Eerst naar ö-sensei en daarna de overige aanwezigen in de dojo.

Dat was het voor vandaag. Het artikel is nog steeds erg lang, haha. Hopelijk vonden jullie dit was. Volgende keer ga ik het over de training zelf hebben! 🙂

Xx Nienke

Advertenties

14 gedachtes over “REIS DOOR JAPAN #4 – AIKIDO IN JAPAN: DE DOJO

    • Nienke zegt:

      Haha dank je 🙂 Gelukkig hadden we in Nederland al het een en ander te horen gekregen om grote blunders te voorkomen. Bij twijfel was het eigenlijk simpel: observeer en doe wat de Japanners doen 😉

  1. moonandbear zegt:

    Mijn liefde voor Japan is groots en het is super leuk om dit soort dingetjes te lezen! Ik vind dat zo mooi aan Japan al die bescheiden dingen en dat hele samenhorigheid gevoel en de respect! Erg leuk geschreven!

    • Nienke zegt:

      Dank je! Je hebt zeker gelijk over Japan 🙂 Het enige nadeel vond ik dat Japanners niet zeggen wat ze werkelijk denken ^^”

      • moonandbear zegt:

        Ja dat kan ik me wel voorstellen :). Gelukkig ben ik ook niet zo direct naar mensen toe, dus dat scheelt dan ook weer een beetje :).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s